Ναύπακτος

Ταξιδεύοντας με τα ΚΤΕΛ (Αιτωλοακαρνανίας)

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Επιστρέφοντας την περασμένη Δευτέρα (28/11) απ' το μεγάλο χωριό, έχασα δύο ώρες απ' τη ζωή μου στις τριτοκοσμικές εγκαταστάσεις των ΚΤΕΛ στον Κηφισό. Αιτία, το γεγονός ότι έχασα το δρομολόγιο των 9 το πρωί για 5 λεπτά και το επόμενο διαθέσιμο για Αντίρριο ήταν στις 11 καθώς των 10 ήταν εξπρές για Αγρίνιο.

Και όταν λέμε εξπρές εννοούμε εξπρές: δεν σταματά ούτε στα διόδια της Γέφυρας, ούτε κάπου για την ανάγκη σου που λέει ο λόγος. Αφού έπεσα πάνω στην αγένεια και την δημοσιοϋπαλληλική συμπεριφορά των ανθρώπων των εκδοτηρίων (έτσι είναι , αν σ' αρέσει, αυτοί είναι οι κανονισμοί κλπ), κατευθύνθηκα στο χώρο επιβίβασης και έπιασα, από φιλολογικό ενδιαφέρον, κουβέντα με τον οδηγό. "Τι να σου πω και εγώ φίλε μου", μου είπε, "δεν μας αφήνουν να σταματάμε".

Κάθισα σε ένα απ' τα παρακείμενα παρακμιακά καφέ, παρήγγειλα έναν βαπορίσιο καφέ της κακιάς ώρας και είδα το λεωφορείο εξπρές να αναχωρεί καρφί για την πόλη του καπνού με 15 επιβάτες. Αφού σπατάλησα την επόμενη ώρα διώχνοντας όσο πιο ευγενικά μπορούσα τις μαυροφορεμένες γιαγιάδες που ήθελαν να μου πουλήσουν χαρτομάντιλα και κομποσκοίνια, τους φωνακλάδες λαχειοπώλες που πίστευαν ότι ήταν η τυχερή μου μέρα, αλλά και τις χαριτωμένες Κινεζούλες που ήθελαν σώνει και καλά να αγοράσω πολύχρωμα πλαστικά μπιχλιμπίδια, έφτασε η ώρα της επιβίβασης.

Το λεωφορείο των 11 ήταν γεμάτο. Μάλιστα, μόλις ξεκινήσαμε δημιουργήθηκε ένας μικρός χαμός, καθώς είχε γίνει ένα μπέρδεμα με τις θέσεις και κάποιοι επιβάτες είχαν την ίδια. Το μπέρδεμα συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, καθώς ανέβηκαν κι άλλα άτομα από Κόρινθο, με αποτέλεσμα να ανάψουν περισσότερο τα αίματα. Ο οδηγός προσπάθησε να διευθετήσει προσωρινά το ζήτημα και αφού κάπως τα βόλεψε, έκανε το λάθος να ψελλίσει ένα γενικόλογο ¨πως κάνετε έτσι, πολύ μεγάλο θέμα το κάνατε". Ο κόσμος πλέον δεν μασάει, σχεδόν όλοι στηλίτευσαν τη συμπεριφορά του, του επισήμαναν ότι το λάθος είναι του ΚΤΕΛ ενώ κάποιοι έφτασαν στα άκρα ευχόμενοι να πάρουν τα ΚΤΕΛ οι... Γερμανοί και αυτός, αμίλητος, συνέχισε τη διαδρομή.

Κατά την διαδρομή όμως, επιβιβάστηκαν και άλλοι με εισιτήρια χωρίς αντίκρυσμα θέσης και βρεθήκαμε να συνεχίζουμε με δυο όρθιους και τον οδηγό να μιλά συνεχώς στο κινητό του (με το άλλο χέρι κράταγε την τύχη 50 ατόμων) προκειμένου να διαπιστωθεί το πρόβλημα. Μάλιστα έκανε άλλη μια στάση, στην προσπάθεια επίλυσης του γρίφου, αλλά τζίφος.

Στο Αντίρριο, που φτάσαμε ύστερα απ' όλα αυτά σαφώς καθυστερημένα, αποχαιρέτησα την.... τρελοπαρέα και σκέφτηκα τον παραλογισμό που οδήγησε 50 ανθρώπους να ταλαιπωρηθούν για την εξυπηρέτηση 15, αλλά και την αλλαγή της νοοτροπίας του κόσμου που πλέον προσομοιάζει λίγο σ' αυτή του Ευρωπαίου: Όταν ξέρει ότι έχει δίκιο θα παραπονεθεί. Το μόνο κακό είναι ότι αυτή η μεταστροφή συμβαίνει υπό τον κίνδυνο να βρεθούμε εκτός Ευρώπης.

Σχετικά πάντως με τα ΚΤΕΛ δεν είμαι ισοπεδωτικός. Αναγνωρίζω ότι έχουν κάνει σημαντική πρόοδο σε σχέση με παλαιότερα, αλλά νομίζω ότι θα πρέπει, ειδικά σε μια εποχή που έχουν περισσότερη δουλειά, να λειτουργούν πιο ευέλικτα, πιο έξυπνα και περισσότερο φιλικά προς τους επιβάτες. Κερδισμένοι θα είμαστε όλοι.